MARXINALIA

OUTEIRO, EUGENIO

Os versos de «Réquiem», estruturados como un acto relixioso, conforman un poemario coral que honra os asasinados pola barbarie fascista na Illa de Arousa. A memoria das vítimas mestúrase coa paisaxe e co mar, símbolo de dor mais tamén de esperanza, e as súas voces resoan coma ecos na auga, reclamando xustiza e descanso. A través da evocación dos nomes e das súas historias, o po...

QUINTIÁ,XERARDO / RAMOS,BALDO

Escribíndose desde a controversia e articulándose unha contra a outra, dúas voces flúen para desembocar finalmente nunha tensión creativa na que as palabras reconcilian as súas semánticas diverxentes e por veces enfrontadas, pero nas que tamén se convoca a arela de compartir e nomear o lugar para conseguir habitalo doutro xeito e darlle un sentido novo máis alá de calquera arti...

VALLADARES NUÑEZ, AVELINA

Avelina Valladares, a cantora da Ulla", aínda que cunha obra maioritariamente en castelán, son as súas seis composicións en galego as que destacan, con poemas como: A Ulla, dedicado á súa terra de nacenza; A pobre orfiña, unha crítica á sociedade do seu tempo que condena os fillos fóra do matrimonio; Miña xoia, un canto ao espertar da conciencia de Galicia; e Ó...

PICHEL, LUZ

Castrapo: lengua menor, fronteriza. Una variante del castellanohablada en Galicia porpersonas que tienen como primera lengua el gallego y sólo emplean elcastellano por cortesíacon el interlocutor o en entornos en los que se habla castellano. Sinsistema fonético, nidiccionario, ni mucho menos corpus literario. Objeto de burla,caricatura, humillación?Luz Pichel terminó de escribi...

CABANA, DARÍO XOHÁN

Reúne los quince libros publicados en vida del autor en una edición, estudio y notas a cargo de Anxo Angueira. ...

MIRANDA RUIZ, XOSÉ

Queren lembrar estes versos os pasos de Villón na neve de París, as mandas de uros e bisontes, os amores de Flores e Brancafrol, as tristes señoras dun tempo pasado, as cervas que volven as augas dos montes, as tres irmás mouras que son só unha e sempre a mesma e sempre outra, o fardo do tardo, a serea da verga e a serea da furna, o couso e a arca de Caronte, a man impasible qu...

XABIER PAZ

>Lucrecia de León (Madrid, 1567) deu a luz a súa filla nos calabozos toledanos da Inquisición. Con este pé histrórico, coma noutras ocasións, Xabier Paz escribe a posíbel historia de Alba, filla de Lucrecia. A peripecia de dúas mulleres sinaladas pola xustiza é a loita por sobrevivir nas estremas. A vontade ferreña da nai e as súas habelencias, quer de adiviña quer de parteira,...

XABIER PAZ

Xabier Paz ofrécenos nos seus poemas ensaísticos unha reflexión que quere ser chamada da nosa condición animal vestida de cultura, traxe imposto, e do logos, contraditoria ferramenta que, de tan humana, nos arreda da Vida. Un chamado trashistórico para reivindicar o que de común temos os humanos: pulsións, instintos... Antes de inventármonos os Deuses, as mans erguidas leváron...