PONTEALBAR: CANDO A BUBELA ERA A VOZ DO VENTO
NOIA, ADRIAN
A vida de Pedro de Pontealbar muda cando descobre que a fin do mundo está preto por culpa dun pacto entre o conde Albar e unha misteriosa criatura lendaria, o Demo da Serpe. A pantasma de Marcela, vítima da crueldade do conde, aparece para encomendarlle a Pedro a salvación da súa aldea antes de que sexa demasiado tarde. Comeza así unha aventura por un mundo indescritible situad...
Sinopsis
A vida de Pedro de Pontealbar muda cando descobre que a fin do mundo está preto por culpa dun pacto entre o conde Albar e unha misteriosa criatura lendaria, o Demo da Serpe. A pantasma de Marcela, vítima da crueldade do conde, aparece para encomendarlle a Pedro a salvación da súa aldea antes de que sexa demasiado tarde.
Comeza así unha aventura por un mundo indescritible situado no val do Río Grande, onde o protagonista encontrará unha chea de criaturas que o axudarán a lograr o seu propósito.
Co apoio do mítico Vento do Bosque, Pedro rematará por aceptar que o seu destino estaba xa escrito desde antes de que nacese.
Comentarios
Pontealbar: un palimpsesto literario galego
Pontealbar é un palimpsesto literario que entretece lenda e cartografía simbólica nunha prosa pulida e musical. A autora constrúe unha Galicia iniciática onde carballeiras, corredoiras e o castro de Merelle actúan como portais cara ao descoñecido, e o tempo dóbrelle entre o renacentismo cronista e un posmodernismo anacrónico. A voz narrativa alterna oralidade popular e erudición académica, empregando arcaísmos, latinismos e recursos rítmicos que fan da lectura un acto case litúrxico. A mitoloxía —trasnos, meigas, mouros e o pacto co Demo da Serpe— carga a novela de simbolismo ético e estético. O rapto e a desfeita de Marcela funcionan como metáfora contundente sobre a violencia de xénero e o espolio da identidade feminina, convertendo a obra nunha fábula gótica e unha crónica reparadora.
En definitiva, en Pontealbar, as vellas cancións e as cartografías secretas gardan o rito que repara unha voz roubada.
Pontealbar: un palimpsesto literario galego
Pontealbar é un palimpsesto literario que entretece lenda e cartografía simbólica nunha prosa pulida e musical. A autora constrúe unha Galicia iniciática onde carballeiras, corredoiras e o castro de Merelle actúan como portais cara ao descoñecido, e o tempo dóbrelle entre o renacentismo cronista e un posmodernismo anacrónico. A voz narrativa alterna oralidade popular e erudición académica, empregando arcaísmos, latinismos e recursos rítmicos que fan da lectura un acto case litúrxico. A mitoloxía —trasnos, meigas, mouros e o pacto co Demo da Serpe— carga a novela de simbolismo ético e estético. O rapto e a desfeita de Marcela funcionan como metáfora contundente sobre a violencia de xénero e o espolio da identidade feminina, convertendo a obra nunha fábula gótica e unha crónica reparadora.
En definitiva, en Pontealbar, as vellas cancións e as cartografías secretas gardan o rito que repara unha voz roubada.
Información de seguridad
- Cargando la información ...
Artículos relacionados
Otros libros del autor
