Noiticidio

Fernández Naval, Francisco X.

Cando o home enfermouela deixou a casa da cidadee regresou á aldea;á casa familiar; á xaneladende a que falarcoa lúa. Estamos ante un autor que sabe poñerse ás ordes da emoción cando unha luz que chega sen previo aviso; desde un algures moitas veces descoñecido; lle dita o primeiro verso. O camiño que arrancou na vaga epifanía inicial vai medrando daquela arredor da libre e dis...

Villamor, Javier Saavedra

Comencei a escribir este poemario cun pé en Cee e outro en Compostela, o que eu adoitaba chamar ?Santiago dC?.Naquel momento, a mina intención era falar da crueldade, aniquilación, do abuso e da dependencia emocional que se vive nunha relación deshumanizada.Iso é ?estrañamento?, a mutación repentina dunha realidade cotiá que se volta irrecoñecible. Non é a crónica dunha histori...

Torres Piñeiro,José

BERROS DO SILENCIO insírese nesta traxectoria como unha obra especialmente significativa: un libro onde o poeta rompe definitivamente coa autocensura, transforma o silencio en berro e fai da poesía un acto de resistencia emocional. Cada poema é unha confesión, pero tamén unha chamada á conciencia, unha maneira de existir fronte ao esquecemento. ...

Piñeiro, Esther

Os poemas deste novo libro, Sempre Lela, seguen a liña do poemario anterior Anacos dunha vida, volvo a reflectir as experiencias da vida, coas súas tristuras, desencantos e ledicias, momentos con sentimento e tamén inquedanzas sobre a Nosa Terra, a emigración e a decadencia da nosa marabillosa lingua. ...

García Ferreiro, Alberto

Este poemario foi acollido con agarimo e parabéns pola crítica literaria do seu tempo. Decenas de escritores e xornalistas de toda a Península Ibérica loaron as virtudes, inspiración e pericia do poeta ourensán para a escrita. Lin Volvoretas, por primeira vez, coa atención e paixón de quen observa e escoita a un veciño que admira, pero ao que en realidade descoñece; e co que ma...

García Méndez, Paloma

Espellos de auga son 28 poemas repartidos en tres poemarios: Partícula particular, A teimosía das folgueiras e Casteda, selva. Nel chóranse exilios —da lingua materna, da terra, da tribu— e celébranse reencontros. Fálase da vida, en pasado e en presente: da propia, e doutras vidas vividas ou por vivir. Dos que xa non tán. Da terra, el mar, el lume, as pedras, as plantas, o...