CANTARES GALLEGOS

PICHEL, LUZ

Castrapo: lengua menor, fronteriza. Una variante del castellanohablada en Galicia porpersonas que tienen como primera lengua el gallego y sólo emplean elcastellano por cortesíacon el interlocutor o en entornos en los que se habla castellano. Sinsistema fonético, nidiccionario, ni mucho menos corpus literario. Objeto de burla,caricatura, humillación?Luz Pichel terminó de escribi...

CABANA, DARÍO XOHÁN

Reúne los quince libros publicados en vida del autor en una edición, estudio y notas a cargo de Anxo Angueira. ...

MARANTE, ANTÍA

Quen somos cando nos situamos lonxe da nosa orixe?Como observamos os lugares novos nos que nos instalamos?Vostede está aquí é unha resposta de moitas posíbeis: o rexistro do tránsito por xeografías afastadas que rematan sendo familiares, o mapa a tres escalas que xorde tras o camiño por múltiples espazos e tempos, o arquivo que preserva as voces das que foron quen de multiplica...

ÁLVAREZ GARCÍA, LOURDES

A poesí,a que se compila nestas pá,xinas está, alicerzada, xa desde ,o debut da autora, no regreso á, sú,a orixe, tanto na paisaxe rural ,da infancia e da mocidade coma, de xeito especial, nas raí,ces ,familiares, o que a poeta chama &ldquo,a casa dos pais&rdquo,. , Son tamé,n versos nos que, xunto á,s palabras dit...

VALLE REGUEIRO, LUIS

«Somos» propón un camiño no que as palabras se alían á procura da rítmica dun outro discurso social -se non posible, si necesario-, abordando a outra historia: a do soño, a invisibilidade e o irrealizable. Trátase -explica o autor- «de experimentar e sentir o que trisca, laia e despunta no poema, de perderse e atoparse nun outro lugar -paisaxe , sensación , desexo , emboscadura...

FONTEBOA LOPEZ, MARIA ALICIA

Celaxe é neboeiro mais tamén esperanza, anuncio, fulgor. En Celaxe esfiáñanse ceos, corpos, mapas. Celaxe propón un rexistro de voces líquidas, de linguas-paxaro, de silencio pedernal. Celaxe é, sobre todo, un corazón en xerundio. ...

CASTRO, ROSALÍA DE

Despois de «Cantares gallegos» (1863), «Follas novas» (1880) e «En las orillas del Sar» (1884), esta entrega, que recolle o resto da produción poética de Rosalía de Castro, acaba por completar un conxunto lírico extraordinario que converte a autora nun referente contemporáneo da literatura europea. «La flor» (1857), «A mi madre» (1863) e o conxunto da súa poesía dispersa e trad...

CASTRO, ROSALÍA DE

Despois de "Cantares gallegos" (1863) e o remuíño que esta obra supuxo, Rosalía de Castro dá un paso decisivo no proceso de emerxencia do campo literario galego con "Follas novas" (1880). O seu lirismo intrasubxectivo e radical, lonxe do romanticismo convencional, a nova flexión realizada da alegoría nacional de Galicia e a renovada concepción estética e autónoma do feito liter...

CASTRO, ROSALIA DE

CASTRO, ROSALÍA DE

Edición revisada y actualizada por Marina Mayoral, que ha dedicado una gran parte de su vida a estudiar la obra de Rosalía de Castro y Emilia Pardo Bazán. En las Orillas del Sar es, por una parte, una de las mejores obras románticas en castellano, de un romanticismo que, como el de Bécquer, abandona toda pompa aparatosa para concentrarse en el subjetivismo más puro y la expres...

CASTRO, ROSALÍA DE

CASTRO, ROSALÍA DE

Rosalía de Castro contribuíu como ningún outro autor ou autora do seu tempo na xénese e afirmación do sistema literario galego contemporáneo. A publicación de Cantares gallegos en 1863 supuxo un remuíño decisivo na súa obra, pero tamén un golpe estratéxico de enorme transcendencia para o futuro das letras galegas. Era o primeiro libro escrito integramente en galego e nel se con...

DE CASTRO, ROSALÍA

Crítica social e intimismo conviven nos poemas de Follas novas. Uns abordan cuestións como o paso do tempo, a morte e Deus, dende unha visión sombría da existencia humana. Outros denuncian situacións de marxinación: as mulleres, os orfos, os emigrantes, os labregos. Neste poemario atópanse algúns dos versos máis célebres de Rosalía, distribuídos nas cinco partes das que consta ...