A COUSA VERMELLA

PICHEL, LUZ

Castrapo: lengua menor, fronteriza. Una variante del castellanohablada en Galicia porpersonas que tienen como primera lengua el gallego y sólo emplean elcastellano por cortesíacon el interlocutor o en entornos en los que se habla castellano. Sinsistema fonético, nidiccionario, ni mucho menos corpus literario. Objeto de burla,caricatura, humillación?Luz Pichel terminó de escribi...

CABANA, DARÍO XOHÁN

Reúne los quince libros publicados en vida del autor en una edición, estudio y notas a cargo de Anxo Angueira. ...

FONTEBOA LOPEZ, MARIA ALICIA

Celaxe é neboeiro mais tamén esperanza, anuncio, fulgor. En Celaxe esfiáñanse ceos, corpos, mapas. Celaxe propón un rexistro de voces líquidas, de linguas-paxaro, de silencio pedernal. Celaxe é, sobre todo, un corazón en xerundio. ...

MARANTE, ANTÍA

Quen somos cando nos situamos lonxe da nosa orixe?Como observamos os lugares novos nos que nos instalamos?Vostede está aquí é unha resposta de moitas posíbeis: o rexistro do tránsito por xeografías afastadas que rematan sendo familiares, o mapa a tres escalas que xorde tras o camiño por múltiples espazos e tempos, o arquivo que preserva as voces das que foron quen de multiplica...

ÁLVAREZ GARCÍA, LOURDES

A poesí,a que se compila nestas pá,xinas está, alicerzada, xa desde ,o debut da autora, no regreso á, sú,a orixe, tanto na paisaxe rural ,da infancia e da mocidade coma, de xeito especial, nas raí,ces ,familiares, o que a poeta chama &ldquo,a casa dos pais&rdquo,. , Son tamé,n versos nos que, xunto á,s palabras dit...

VALLE REGUEIRO, LUIS

«Somos» propón un camiño no que as palabras se alían á procura da rítmica dun outro discurso social -se non posible, si necesario-, abordando a outra historia: a do soño, a invisibilidade e o irrealizable. Trátase -explica o autor- «de experimentar e sentir o que trisca, laia e despunta no poema, de perderse e atoparse nun outro lugar -paisaxe , sensación , desexo , emboscadura...

NOVO, OLGA

Desde todos os confíns da terra e dos tempos se sabe onde residen a beleza e a verdade, aínda que todo se cale e todo se tema porque a paixón se controla furiosamente baixo o disfrace do decoro, baixo a presión da conveniencia, baixo as sete chaves do inferno da mentira e do desamor. Por iso onde escribamos lugar entenderán patria e onde digamos desexo entenderán provocación: t...

NOVO, OLGA

Comparece aquí o canto xeral das xentes que poboaban un mundo en extinción, nunha voz que chega desde o belvís da memoria facendo apoloxía dos traballos e os días da estirpe e a refutando o dano que lle causou á alma colectiva o abandono dos vellos vencellos coa terra; e di algunha vez a poeta: «Están os meus meus soños organizando o comité da noite». Comparece aquí tamén a fer...

NOVO, OLGA

«Nós nus», é unha mestura de líquidos íntimos que tiran do poema coma dun becerro. Os deste libro son versos que levan o erotismo do corpo, do sacho e do alpendre no seu útero de bruxa. A autora abriu as coxas e pariu a verba. ...

NOVO, OLGA

Con "Feliz Idade", Olga Novo tende unha mecha desde a xeración que a precedeu á que lle segue; entre o onte e o mañá da estirpe, alén do pasamento do pai e da nenez da filla. Nese punto, no territorio puro e esperanzado do presente, estes versos ofrécennos o avanzar dun lume libertario ao que os seus lectores asistimos enmeigados e pampos. ...

NOVO, OLGA

NOVO, OLGA

MOSQUERA, X.L.

«Trece maneiras de mirar un almanaque» é o canto do merlo que lles pon banda sonora aos amenceres da vida do autor dende un loureiro próximo á súa casa. Ese canto e ese merlo son sempre os mesmos e son tamén sempre outros. Mais ese merlo, algún dos merlos, non é acaso o que cantou Wallace Stevens E un mira dende os seus limitados ollos, mira de trece inesgotables e ubicuas mane...