Salífero
Lopez Alonso, Luis
Como esas figuriñas de Nadal axitadas para semellaren neve dentro; así a calixe, con nós dentro, adéntranos (apousando nun certo levigar) para un mundo cuxo arredor define o noso centro. Mundo que podería ser tamén o propio corpo, a carne, oblea ou flor de lis, que en lintel se abre a unha palabra vexetal: as súas nervaduras sobre os socalcos, sobre a pele, sobre a cóbrega, sob...
Sinopse
Como esas figuriñas de Nadal axitadas para semellaren neve dentro; así a calixe, con nós dentro, adéntranos (apousando nun certo levigar) para un mundo cuxo arredor define o noso centro. Mundo que podería ser tamén o propio corpo, a carne, oblea ou flor de lis, que en lintel se abre a unha palabra vexetal: as súas nervaduras sobre os socalcos, sobre a pele, sobre a cóbrega, sobre a dorna, sobre as que zoa o mar.
Na densidade deste océano mineral o ollo le a fasquía que a feluxe, levedando, define en pulsación. E nese zoar do mar, nesa pulsación, a palabra implode expansiva, espiga abisal, convidándonos á atenta espera. Só entón a calixe abre e é a quenda da lectura de ousar destecer o veo perante os ollos e espreitar o ronsel destes versos de abrochos, fósiles e marusías, onde a poesía se desprega contra e para si. A esixencia é grande, maior é a dádiva.
Genaro Da Silva
Comentarios
Queres ser o primeiro en comentar este libro?Artículos relacionados
