O Tempo Dos Lagartos

Outeiro, Eugenio

Os versos de «Réquiem», estruturados como un acto relixioso, conforman un poemario coral que honra os asasinados pola barbarie fascista na Illa de Arousa. A memoria das vítimas mestúrase coa paisaxe e co mar, símbolo de dor mais tamén de esperanza, e as súas voces resoan coma ecos na auga, reclamando xustiza e descanso. A través da evocación dos nomes e das súas historias, o po...

Sanchez Abeal, Patricia

O trazo aquí é dobre porque o grafito sinala imaxe e reflexo. Quen escribe sábese limiar, ábrese en canal e en ponte, desprega un mantel limpo sobre o vello mapa de Europa. Nesta mesa sen fronteiras, as historias entrecrúzanse, as linguas son bífidas. Falar aquí non pode ser unha liña continua; é máis ben unha cuestión de afecto, unha tarefa de aproximación. ...

Quintiá,Xerardo / Ramos,Baldo

Escribíndose desde a controversia e articulándose unha contra a outra, dúas voces flúen para desembocar finalmente nunha tensión creativa na que as palabras reconcilian as súas semánticas diverxentes e por veces enfrontadas, pero nas que tamén se convoca a arela de compartir e nomear o lugar para conseguir habitalo doutro xeito e darlle un sentido novo máis alá de calquera arti...

Pichel, Luz

Castrapo: lengua menor, fronteriza. Una variante del castellanohablada en Galicia porpersonas que tienen como primera lengua el gallego y sólo emplean elcastellano por cortesíacon el interlocutor o en entornos en los que se habla castellano. Sinsistema fonético, nidiccionario, ni mucho menos corpus literario. Objeto de burla,caricatura, humillación?Luz Pichel terminó de escribi...

Cabana, Darío Xohán

Reúne los quince libros publicados en vida del autor en una edición, estudio y notas a cargo de Anxo Angueira. ...

Miranda Ruiz, Xosé

Queren lembrar estes versos os pasos de Villón na neve de París, as mandas de uros e bisontes, os amores de Flores e Brancafrol, as tristes señoras dun tempo pasado, as cervas que volven as augas dos montes, as tres irmás mouras que son só unha e sempre a mesma e sempre outra, o fardo do tardo, a serea da verga e a serea da furna, o couso e a arca de Caronte, a man impasible qu...

Negro, Carlos

O medo. Un xuramento de sangue. O fulgor dunha moeda romana. O voo dunha mosca sobre o mantel da cociña. O rastro dunha nova especie de lesmas. A rutina dun autobús escolar. A transparencia dunha piscina. A soidade dun tobogán. O misterio dunha carta sen remitente. O canto do vento nunha mansión á beira do mar... Colle unha manta, prende unha luz suave, ponte a gusto no teu sof...

Negro, Carlos

En palabras de Carlos Negro: "Aínda que na orixe do texto resulta ineludible aexperiencia da morte, o libro invoca unha resurrección, maniféstase como ofrenda etrata de ser un ensalmo para que a voz se abra á marabilla, a un asombro que entrapolos cinco sentidos e que fai do universo unha algarabía onde conviven merlos eburros no mesmo trazo". ...

Negro, Carlos

Con Aplicación instantánea, a poesía conecta de modo inmediato co sistema operativo das túas emocións. Se decides descargar este programa no teu menú de lecturas, terás acceso ilimitado ao universo afectivo de catro avatares que entran na vida co furor da irreverencia: contra a orde exacta dos armarios, contra o balbordo das atraccións de feira, contra o monocultivo cerebral do...

Negro, Carlos

Masculino singular é un corte de sangue no medio do afeitado; unha refutación do macho alfa que destrúe os afectos e converte o terror en linguaxe dominante. Tamén é un diario íntimo que reclama a tenrura nunha revolución de magnolias, pero sen pólvora, porque xa non precisamos himnos de batalla nin falos erectos nas portas dos aseos. Masculino singular é un código aberto aínd...

Negro, Carlos

Este é un libro de versos que rompen as costuras do silencio; un álbum secreto para todas aquelas mozas que procuran una fenda nos valos, máis alá da gaiola rosa dos contos de princesas; un diario onde unha adolescente convulsa e opaca atopa a voz que nunca tivo. Porque medrar é aprender a fuxir da ditadura dos espellos. Non agardes máis: entra nun universo onde non todo vai se...

Negro, Carlos

Makinaria de Carlos Negro é unha aceleración poética de cero a cen en tres segundos. Se tes arredor de quince anos, vas de malote e mallas na música, este pode ser o teu libro; un libro de versos co depósito cheo de gasolina, testosterona e alcohol; un libro de versos tuneados, maqueados de furia xuvenil, sen máis límite que o do contaquilómetros que sinala unha ruta suicida; u...